Είναι μια ήρεμη δύναμη του καλλιτεχνικού χώρου. Οι δουλειές της πάντα προσεκτικά επιλεγμένες από εκείνη και πάντα η ίδια να ξεχωρίζει. Είτε την παρακολουθείς θεατρικά, τηλεοπτικά, κινηματογραφικά η Δανάη Σκιάδη έχει έναν τρόπο να σε καθηλώνει με την αλήθεια της υποκριτικής της. Πριν από λίγες ημέρες, έκανε πρεμιέρα η νέα σειρά στην οποία πρωταγωνιστεί στην ΕΡΤ1, «Το τελευταίο νησί», και ήταν το έναυσμα για να τη συναντήσουμε και να μας μιλήσει για τους «σκοτεινούς ρόλους» που αποζητά να ανακαλύπτει, το πόσο έχει αλλάξει από την πρώτη της επαγγελματική δουλειά έως σήμερα, αλλά και για την ομορφότερη στιγμή της ημέρας που μαντέψτε, είναι η κάθε στιγμή που βρίσκεται με την οικογένεια της.

                              Συνέντευξη στη Μαρένα Καδιγιαννοπούλου

Μίλησε μου για τη νέα σου τηλεοπτική πρόκληση, «Το τελευταίο νησί», που πριν από μερικές ημέρες έκανε πρεμιέρα.

Το «Τελευταίο νησί» είναι μια ιστορία για ανθρώπους, οι οποίοι φεύγουν να γλιτώσουν από μια ζωή που δεν αντέχουν, σε ένα απομακρυσμένο νησί. Εκεί, τελικά αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τον ίδιο τον εαυτό τους και αυτά τα οποία τους στοιχειώνουν.

Έχεις αναφέρει σε παλιότερες συνεντεύξεις σου, πως αποζητάς να ανακαλύπτεις τη σκοτεινή πλευρά των ρόλων σου. Καταρχάς, γιατί το θέλεις και επίσης, υπάρχει σκοτεινή πλευρά στην τωρινή σου τηλεοπτική ηρωίδα;

Πιστεύω ότι όλοι οι ρόλοι έχουν σκοτεινή πλευρά εφόσον σε ενδιαφέρει να την ανακαλύψεις γιατί αυτό το κομμάτι των χαρακτήρων που οι άλλοι γύρω τους αγνοούν είναι που ευθύνεται για αυτό που οι άλλοι βλέπουν σε αυτούς. Η αθέατη πλευρά τους είναι αυτή που τους κινεί και τους καθορίζει χωρίς, τις πιο πολλές φορές, να το ξέρουν ούτε οι ίδιοι. Ναι, φυσικά υπάρχει σκοτεινή πλευρά στη Μαρία .Αφορά το παρελθόν αλλά και το παρόν της, όλα αυτά που φοβάται και όλα αυτά που δεν θέλει. Όμως η Μαρία στο «Τελευταίο νησί» είναι μια ηρωίδα που εκπροσωπεί πρωτίστως το φως, ένα πρόσωπο που βρίσκει τη δύναμη και συνεχίζει να προσπαθεί.

Θα έλεγες πως επιλέγεις τους ρόλους σου βάσει βαθμού δυσκολίας της εκάστοτε ηρωίδας σου; Όσο πιο κόντρα και αρνητικός χαρακτήρας είναι, τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον εξερεύνησης έχει;

Για μένα δεν υπάρχουν αρνητικοί ούτε κόντρα ρόλοι. Υπάρχουν χαρακτήρες οι οποίοι έχουν ενδιαφέρουσες πορείες μέσα σε μια ιστορία και που εξιτάρουν τη φαντασία σου. Είναι ευτύχημα να συναντιέσαι με τέτοιους ήρωες αλλά και να μπορείς τον κάθε ρόλο να τον αντιμετωπίζεις ως τέτοιον.

Αν συγκέντρωνες όλες τις ηρωίδες που έχουν υπάρξει μέσα από τη Δανάη, ποια κοινά χαρακτηριστικά θα τους έβρισκες;

Άπειρα και τελικά μόνο ένα. Εμένα, που έχω επιχειρήσει με την δική μου φαντασία να τις ζωντανέψω και να τις δικαιώσω.

Ο καλλιτέχνης πρέπει να αμφισβητεί για να αποδεχτεί κάτι;

Η αμφισβήτηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι όχι μόνο της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά της ίδιας της ζωής. Ανεξάρτητα από το αν θα οδηγήσει στην αποδοχή ή στην άρνηση, είναι ο ζωντανός διάλογος που χωρίς αυτόν δεν θα συνέβαινε ποτέ τίποτα πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Πόσο έχει αλλάξει η Δανάη Σκιάδη του 2004 από την ταινία του Ντένη Ηλιάδη, «Hardcore», μέχρι σήμερα στις επαγγελματικές αποφάσεις της, αλλά και γενικά στο πώς αντιμετωπίζει τον χώρο;

Νομίζω ότι έχω αλλάξει σε όλα, αλλά ταυτόχρονα σκέφτομαι ότι ο λόγος που κάνω αυτή τη δουλειά δεν έχει αλλάξει ούτε και ο τρόπος που την αντιλαμβάνομαι. Αλλάζει όμως ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι εμένα και τους άλλους γύρω μου. Οπότε επανέρχομαι στην αρχική μου σκέψη ότι η αλλαγή είναι βασικό χαρακτηριστικό της διαδρομής μου.

Με τις ταμπέλες πώς τα πας; Γιατί εύκολα θα μπορούσαμε να πούμε πως είσαι μια ηθοποιός επιλεκτική στις δουλειές σου και τα βήματα σου δεν είναι προς τον εμπορικό χώρο.

Δεν πιστεύω ούτε εμπιστεύομαι τις ταμπέλες. Εμπιστεύομαι όμως τον τρόπο που πορεύομαι σε σχέση με αυτό που επιλέγω να κάνω.

Με την τηλεοπτική σειρά «4» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη ήρθες κοντά σε ένα μεγαλύτερο κοινό, αυτό της τηλεόρασης, και με μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Πώς τη βίωσες και πώς τη διαχειρίστηκες;

Η αναγνωρισιμότητα είναι κάτι που ήρθε πολύ νωρίς στη ζωή μου και  ίσως λόγω του χαρακτήρα μου είναι κάτι στο οποίο δεν στεκόμουν. Είναι κάτι που δεν συνειδητοποιούσα και τις πιο πολλές φορές διαχρονικά ξεχνάω ότι συμβαίνει.

Έχεις ένα μικρό παιδί. Η ολοένα αυξανόμενη δυστυχώς, βία των ανηλίκων, σε τρομάζει; Πώς το αντιμετωπίζεις;

Ζούμε σε μια εποχή βιας. Και πρέπει να κάνουμε ο,τι περνάει από το χέρι μας για να το ανατρέψουμε αυτό. Γιατί η βία των ανηλίκων εκφράζει στην πραγματικότητα την βία των ενηλίκων.

Ποια είναι η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας για τη Δανάη;

Η κάθε στιγμή μέσα στη μέρα που βρίσκομαι με την οικογένεια μου.