Μας συστήθηκε στην καθημερινή σειρά, «Ήλιος», την ξεχωρίσαμε ακόμη περισσότερο στη «Γη της Ελιάς», για να έρθει κάποια χρόνια αργότερα να γίνει μια από τις συμπαθής μας αρνητικές ηρω»ϊδες ως Δέσπω, στο «Προξενιό της Ιουλίας» και να μας μαγέψει-γιατί όχι;- ως Άντζελα Δρόσου φέτος στο «Porto Leone». Είτε επιλέξει κάποιος τους τηλεοπτικούς της χαρακτήρες είτε τους θεατρικούς της -φέτος υποδύεται την Μαριάννα στην κλασική κωμωδία του Μολιέρου, «Ο Ταρτούφος»- η Ιζαμπέλλα Φούλοπ είναι μια ηθοποιός με ταλέντο και στοχοπροσήλωση.
Συνέντευξη στη Μαρένα Καδιγιαννοπούλου
Φωτογράφος Ιωάννα Μορφίνου
Θα έλεγες πως φέτος βρίσκεσαι στη στιγμή σου; Είναι η περίοδος που καρποφορούν οι κόποι σου για όλα αυτά που προσπαθούσες τα προηγούμενα χρόνια;
Ξέρεις κάτι, δε μου αρέσει και δε θέλω κιόλας να λέω ότι είναι «η στιγμή μου», το «peak μου», διότι πιστεύω στη δουλειά που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια και σίγουρα πιστεύω και στο μέλλον αυτής της δουλειάς. Έχω πολλά ακόμη να δώσω, πολλά ακόμη που θέλω να κάνω. Θα έρθουν κι’ άλλες συνεργασίες, νέες δουλειές οι οποίες θα με ιντριγκάρουν. Θεωρώ πως θα συνεχίσουν όπως συνέβη και τα προηγούμενα χρόνια, κάθε νέα δουλειά μου, να είναι λίγο καλύτερη από την προηγούμενη. Νιώθω λοιπόν πως και τώρα, έτσι θα προχωρήσω.
Η αλήθεια είναι πως από το «Προξενιό της Ιουλίας» μέχρι φέτος στο «Porto Leone», έχω την αίσθηση πως πλέον βάζεις τη σφραγίδα σου, πως εκτός από μια αντικειμενικά όμορφη ηθοποιός, είσαι και μια πολύ καλή ηθοποιός.
Γενικά, η εικόνα πάντα «κλέβει» θα έλεγα από τα υπόλοιπα, γιατί είναι και η πρώτη εντύπωση που έχεις από τον άλλον. Σε προκαταβάλλει λοιπόν, απέναντι σε κάποιο πρόσωπο, πριν από την οποιαδήποτε άποψη έχεις για τη δουλειά του ή το ταλέντο του. Εγώ πάντως χαίρομαι πολύ όταν ακούω, πως γι αυτό που έχω δουλέψει και έχω ως στοχοπροσήλωση, όντως αρχίζει να αναγνωρίζεται. Γιατί κι αυτό θεωρώ εγώ ως επιτυχία: όταν οι κόποι σου, σιγά-σιγά, βήμα-βήμα αναγνωρίζονται.
Κατάφερες κιόλας, μ’ ένα εντελώς δικό σου τρόπο, κυρίως στο «Προξενιό της Ιουλίας», ενώ είχες μια αρνητική ηρωίδα, την οποία αντιπαθούσαν οι γυναίκες-άρα αυτό το οποίο κλήθηκες να κάνεις, το έκανες επιτυχημένα- από την άλλη έγινες και η ηθοποιός που και την αγαπήσαμε.
Καλό είναι αυτό που λες, διότι όντως ήταν ένας αρνητικός ρόλος, μια όχι συμπαθής φιγούρα και το αντιλαμβανόμουν. Κι εγώ όταν διάβαζα τα σενάρια, δε σου κρύβω ότι μου προκαλούσε μια αποστροφή. Επομένως λογικό ήταν να προκαλέσει το ίδιο σφίξιμο και στους θεατές.
Είναι δύσκολο όταν καλείσαι να υποδυθείς έναν αρνητικό χαρακτήρα, να τον δικαιολογήσεις μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να τον φέρεις εις πέρας;
Είναι αρκετά δύσκολο και σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις που δεν μπορεί να σου δώσει ο χαρακτήρας αυτός κανένα άλλοθι, γίνεται ακόμη πιο δύσκολο. Υπάρχουν για παράδειγμα κακές πράξεις, οι οποίες και σεναριακά δικαιολογούνται, αν ο χαρακτήρας έχει περάσει από έναν γολγοθά. Όταν όμως αυτό δεν υπάρχει, διότι κανείς δε γεννιέται κακός- και καλείσαι εσύ ο ίδιος να το δικαιολογήσεις, πρέπει να μπει στη διαδικασία να κατανοήσει, τι είναι αυτό το οποίο τον έκανε στην πορεία να λειτουργήσει με έναν συγκεκριμένο κακό τρόπο.
Μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα, που όπως είπαμε και στην αρχή της συζήτησης μας γεύεσαι σιγά-σιγά τους καρπούς της προσπάθειας σου, είχες γευτεί επαγγελματικές απογοητεύσεις; Που μπορεί να ερχόντουσαν προτάσεις για δουλειά, αλλά δεν ήταν αυτές που εσύ προσδοκούσες.
Εννοείται, κάνω αυτή τη δουλειά αρκετά χρόνια. Επομένως, και απογοητεύσεις έχω γευτεί και δουλειές που δεν ήταν αυτές που ανέμενα ήρθαν πολλές χωρίς να προχωρήσουν. Μάλιστα, υπάρχουν στιγμές της ζωής σου που αυτές τις απογοητεύσεις, τις αναποδιές τις αντέχεις και στέκεσαι δυνατός, επιμένεις στον στόχο σου, αλλά υπάρχουν και στιγμές στη ζωή σου, οι οποίες σίγουρα είναι πιο δύσκολες. Σε καταβάλλει η απογοήτευση, νιώθεις πιεσμένος, αδικημένος, αμφιβάλλεις και ταλαντεύεσαι για το αν κάνεις καλά που επιμένεις τόσο. Όμως τελικά, η ζωή στα φέρνει έτσι, ώστε σου δείχνει το δρόμο. Σου δίνει σημάδια ότι είσαι σε καλό δρόμο, και κάπως έτσι συνεχίζεις.
Αυτές τις φορές, τις στιγμές που έβλεπες τα επαγγελματικά σου λίγο πιο θολά, αν θέλεις, πώς επανερχόσουν στο κέντρο σου;
Καταρχάς, ένιωθα πως είναι κάτι που το ήθελα πάρα πολύ και δεν έπαψα στιγμή να δουλεύω γι αυτό. Κι αυτό ήταν το πιο δυνατό στοιχείο που με κρατούσε στη θέση μου και στο κέντρο μου: η αγάπη μου για τη δουλειά και η πίστη μου πως αυτό που κάνω, κάποια στιγμή θα αναγνωριστεί.
Φέτος παράλληλα με την τηλεοπτική σου δουλειά, βιώνεις και θεατρικά μια ωραία στιγμή και συνάντηση. Καταρχάς, θα ήθελα να μου πεις για τον «Ταρτούφο», αλλά και αν τώρα πια, λες «μπράβο» στην Ιζαμπέλλα.
Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι στην συγκεκριμένη παράσταση, γιατί είναι η πρώτη φορά μέσα στα χρόνια, που έρχομαι να αντιμετωπίσω υποκριτικά ένα έργο κλασικού ρεπερτορίου. Ήθελα πολύ λοιπόν να το κάνω, αγαπώ τα κλασικά έργα, γιατί είναι διαχρονικά. Ο «Ταρτούφος» είναι ένα απόλυτα διαχρονικό έργο, ήθελα πολύ να κάνω και να που ήρθε. Επανέρχομαι σε αυτά που λέγαμε νωρίτερα για τη θέληση: σκεφτόμουν πολύ ότι ήθελα να κάνω κλασικό ρεπερτόριο και φέτος μου ήρθε.
Επομένως, ναι, λέω «μπράβο» στην Ιζαμπέλλα. Κυρίως σε ό,τι αφορά τη δουλειά, δεν είναι κάτι που τσιγκουνεύομαι να λέω στον εαυτό μου. Γενικά, είμαι αυστηρή κριτής, τον μαλώνω πολύ και δεν θα έλεγα ότι ικανοποιούμαι εύκολα από τα πράγματα γύρω μου και τον εαυτό μου, παρόλα αυτά ακριβώς επειδή γνωρίζω καλά τι έχω κάνει όλα τα προηγούμενα χρόνια, χαίρομαι που υπάρχει μια εξέλιξη και που έρχονται τα πράγματα έτσι, ώστε να λέω και το «μπράβο».
Οι περισσότεροι συνάδελφοί σου πιστεύω πως τον μαλώνουν περισσότερο τον εαυτό τους, παρά τον επιβραβεύουν.
Ξέρεις, το ένα, δεν αναιρεί το άλλο. Ειδικά αν θέλεις να καταφέρεις περισσότερα πράγματα, οφείλεις να λες «μπράβο» που έφτασες μέχρι εδώ και πάμε παρακάτω. Πάμε για το περισσότερο. Αν δε χαρείς την όποια κατάκτησή σου, η επόμενη κατάκτηση δεν θα έχει νόημα και πάλι δε θα είσαι ευχαριστημένος.
Ιζαμπέλλα είστε πολλοί οι ταλαντούχοι ηθοποιοί, οι οποίοι κάθε σεζόν διεκδικείτε μια δουλειά. Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που σας κάνει να ξεχωρίσετε για να σας επιλέξουν κάθε φορά;
Σίγουρα το να σε έχει δει κάποιος σε μια προηγούμενη δουλειά σου ή ακόμη και σε κάποιο casting, αυτό παίζει μεγάλο και σημαντικό ρόλο για να σε εμπιστευτεί, εφόσον φυσικά του έχεις κάνει θετική εντύπωση. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Τώρα, το να διατηρήσεις τη θέση σου, μεγάλο ρόλο παίζει ο χαρακτήρας σου: να είσαι καλός συνεργάτης. Αν δυσκολεύεται ο άλλος να συνεργαστεί μαζί σου, όσο καλός ηθοποιός και να είσαι, δεν θα προχωρήσουν οι ενδεχόμενες νέες δουλειές.
Μιλήσαμε για την ευτυχή σου επαγγελματική περίοδο και θα ήθελα να μιλήσουμε και για την ευτυχή σου προσωπική περίοδο. Δίνει ισορροπία στη δουλειά η ήρεμη προσωπική ζωή;
Εννοείται και μιλάς με έναν άνθρωπο, τον οποίο τον ενδιαφέρει πολύ η προσωπική του ζωή. Ναι μεν είμαι εργασιομανής και αγαπώ πολύ τη δουλειά μου και να ασχολούμαι όλη μέρα μαζί της, αλλά όταν δεν θα ασχολούμαι με τη δουλειά, θέλω να είμαι καλά στην προσωπική μου ζωή. Δεν μπορώ τις εντάσεις, τα μπερδέματα, γιατί όλα αυτά με αποσυντονίζουν. Επομένως είναι για μένα πολύ σημαντική η προσωπική μου ζωή, κι αυτή τη στιγμή με ισορροπεί πολύ ωραία και αρμονικά.
Έχω την εντύπωση, πως και ο Γιώργος (σ.σ. ο σύζυγός της Γιώργος Δερβίσης), σε στηρίζει, σε πιστεύει και θέλει να προχωράς δυναμικά στον χώρο σου.
Αυτό που λες είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό που θέλεις να έχει ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου. Το να σε εκτιμά ως άνθρωπο, ως επαγγελματία και προσωπικότητα για μένα είναι ένα κύριο συστατικό σε μια σχέση. Κι αυτό δεν είναι μονόπλευρο, αντίστοιχα κι εγώ τον θαυμάζω και τον επικροτώ για τη δική του επαγγελματική πορεία και για ό,τι έχει καταφέρει. Νομίζω λοιπόν, πως κάτω από μια τέτοια βάση θα πρέπει να λειτουργεί μια σχέση.
Τους τελευταίους μήνες, ζείτε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα χωριστά, λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεων του Γιώργου, τον οποίον τον κρατούν εκτός Ελλάδος.
Αυτό ήταν πάντα, να σου πω την αλήθεια. Ο πρωταθλητισμός σε υψηλό επίπεδο, τα φέρει αυτά και γνωρίζεις εξ’ αρχής, πως ένα μεγάλο μέρος της κοινής ζωής σας θα το ζείτε χωριστά.
Αυτό είναι αναζωογονητικό για τη σχέση σας;
Εμείς το έχουμε βιώσει αυτό, μόνο έτσι, επομένως δε ξέρω να σου απαντήσω και με ρωτούν και φίλοι μου αυτό. Για μας είναι μια μόνιμη κατάσταση. Σίγουρα βέβαια, έχεις μια μεγαλύτερη προσμονή να τον δεις και να περάσεις περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί του.
Σκέφτεσαι το παρακάτω της Ιζαμπέλλας;
Συνεχώς, δεν επαναπαύομαι ποτέ. Πάντα σκέφτομαι το επόμενο βήμα, όμως προσπαθώ όπως σου ανέφερα και νωρίτερα, να λέω και ένα «μπράβο» στον εαυτό μου, γιατί εκτός από το μετά, θέλω να βλέπω και το τώρα και να ευχαριστιέμαι και τη στιγμή που βιώνω κάτι όμορφο. Διότι το μέλλον όσο κι αν το έχεις προγραμματίσει, όσο κι αν το περιμένεις, θα παραμένει αβέβαιο.
