Μετά από μια θριαμβευτική πορεία με συνεχόμενα sold out από το Ηρώδειο και τον Λυκαβηττό μέχρι τη Θεσσαλονίκη, η ξεκαρδιστική λαϊκή όπερα “Λυσιστράτη” του Σταμάτη Κραουνάκη επιστρέφει λίγο πριν από τις γιορτές. Τη Δευτέρα 21 και την Τρίτη 22 Δεκεμβρίου, το “Θέατρον” του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος θα φιλοξενήσει δύο συλλεκτικές παραστάσεις, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει —ή να ξαναζήσει— ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θεατρικά γεγονότα της χρονιάς, λίγο πριν κυκλοφορήσουν η πλήρης ηχογράφηση και το φιλμ-ντοκιμαντέρ του έργου.   

Ο Σταμάτης Κραουνάκης υπογράφει τη μουσική, το κείμενο και τη σκηνοθεσία, χτίζοντας μια σύγχρονη, διαυγή και ανθρώπινη ανάγνωση του αριστοφανικού μύθου, πλαισιωμένος από στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, του Λάκη Λαζόπουλου και του Γιώργου Χατζιδάκι, τα ευρηματικά σκηνικά και κοστούμια τουTakis, τους φωτισμούς της Στέλλας Κάλτσου και τις χορογραφίες του Θοδωρή Πανά.

Με πρωταγωνίστρια την εκπληκτική Λένα Ουζουνίδου ο Κραουνάκης μας “ταξειδεύει” μέσα το χρόνο. Η σπουδαία ηθοποιός ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στο πηγαίο κωμικό νεύρο και τη συγκίνηση, μετατρέποντας την ηρωίδα της σε ένα παλλόμενο σύμβολο ειρήνης, αξιοπρέπειας και γυναικείας αλληλεγγύης.   

Δίπλα της, ένας πολυπρόσωπος θίασος εξαιρετικών ερμηνευτών —μεταξύ των οποίων οι Χριστόφορος Σταμπόγλης, Αργυρώ Καπαρού, Κώστας Μπουγιώτης, Χρήστος Γεροντίδης, Στέλλα Κρούσκα, Πένυ Ξενάκη και Σοφία Κουνιά— δίνει τον δικό του εκρηκτικό ρυθμό. Η “Λυσιστράτη” του Κραουνάκη δεν περιορίζεται στη σάτιρα· μεταμορφώνεται σε μια γιορτή συναισθημάτων που αποδομεί τον παραλογισμό του πολέμου και υπενθυμίζει τη λυτρωτική δύναμη του έρωτα και της συμφιλίωσης. 

Πηγαίος και πάντα αληθινός ο Σταμάτης Κραουνάκης στο σημείωμα του για την παράσταση υπογραμμίζει:

“Αυτή η Λυσιστράτη είμαι εγώ Σταμάτης στην εποχή μου όρθιος ακόμα με
συντρόφους δυνατούς.
Η δικιά μας άλλωστε Λυσιστράτη είναι του Σταμάτη ξεκάθαρα.
Μια ηρωίδα καινούργια, διαυγής και αιώνια.
Μωρό μου αγάπη μου Αργυρώ, πόσο σ’ ευχαριστώ που δέχτηκες να παίξεις και να
σαρώσεις την Σπαρτιάτισσα.
Και κάτι για τη σκηνοθεσία, η οποία δεν είναι επισήμως η δουλειά μου
αν και στήνω θεάματα απ’ το 2000.
Ένα σημαντικό θέμα με τη σκηνοθεσία, ειδικά στο μουσικό θέαμα, είναι η
κατανόηση και η επίγνωση επιλέξει και με την νότα σωστή του μουσικού κειμένου
συνοπτικά.
Τονισμοί, αισθήματα και νόημα.
Εκεί μεγάλη σημασία. Τόσο, που όταν σηκώθηκε ο θίασος, ήταν σχεδόν όλα
φυσιολογικά.
Αν προσθέσει κανείς και το εξαιρετικό και πολύ λειτουργικό σκηνικό του Takis
Μετά ήταν όλα εύκολα”.