Έχει ορμή και ενέργεια, όπως ακριβώς πρέπει να έχει ένας νέος καλλιτέχνης. Έχει «αυτοπεποίθηση», την οποία κιόλας τραγουδά, έχει στόχους αλλά κυρίως έχει έναν πολύ γεμάτο επαγγελματικό χειμώνα. Ο Γιάννης Γρόσης μας συστήνεται και μας μιλά για τις σκέψεις και τη θέση του στο τραγούδι.
Συνέντευξη στη Μαρένα Καδιγιαννοπούλου
Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με το πώς σε βρίσκουμε αυτή την περίοδο.
Σε μια έντονη και δημιουργική φάση. Γενικά, νομίζω πως μου πάει ο Σεπτέμβρης! Ετοιμάζουμε με την ομάδα μου από την Panik Records έναν live δίσκο και πολλά καινούργια τραγούδια που θα μπορεί να ακούσει ο κόσμος το επόμενο διάστημα, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζομαι για μια σεζόν γεμάτη live εμφανίσεις.
Επέστρεψες στο Nalu, σε έναν χώρο που για τέσσερα χρόνια έγινε το εβδομαδιαίο σου ραντεβού της Δευτέρας με το κοινό. Πώς νιώυθεις που ξαναεπιστρέφεις λοιπόν;
Το Nalū είναι ένα μαγαζί το οποίο έχω αγαπήσει και στο οποίο έχω αγαπηθεί. Σκέψου ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου με γνώρισε εκεί και πως άνθρωποι που έρχονταν τότε έχουν γίνει πια φίλοι μου. Τα τέσσερα χρόνια μπορεί να ακούγονται σε κάποιους,πολλά, αλλά να ξέρεις δεν είναι. Όταν κάπου νιώθεις οικεία και άνετα δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο να περνάει. Το πρόγραμμα που ετοιμαζουμε ειναι πολύ ανανεωμένο όπως ανανεωμένος μέσα σε αυτό θα είναι και ο ίδιος ο Γιάννης. Νιώθω μεγάλη ανυπομονησία να ανανεώσω αυτό το δευτεριάτικο ραντεβού με τον κόσμο και να ζήσουμε όλοι μαζί δυνατές νύχτες! Σας περιμένω λοιπόν από Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου και κάθε Δευτέρα. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε από κοντά εκεί!
Εκτός από το Nalu, δίνεις κι άλλο μουσικό ραντεβού φέτος.
Ναι η αλήθεια είναι πως φέτος τον χειμώνα θα ταξιδέψω αρκετά. Άλλωστε μου αρέσει το ταξίδι, έχει γίνει τρόπος ζωής πλέον. Κάθε Παρασκευη και Σάββατο θα βρίσκομαι στην Κύπρο, στη Λευκωσια στο Zazza Music Theater μαζί με τον Γιώργο Γιαννιά. Μαγικες νύχτες με τους φίλους στην Κύπρο όπου πηγαίνω κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια. Κάθε Τετάρτη θα βρίσκομαι στην Πάτρα στο YAYAZ – σε έναν νέο, ανακαινισμένο χώρο στο κέντρο της Πάτρας, όπου έχουμε ετοιμάσει ένα πάρτι με τους ανθρώπους εκεί που αγαπω πολύ. Εκεί κι αν έχω ωραίες αναμνήσεις.
Το νέο σου release, «Συναισθήματα- Medley pt.1: Αυτοπεποίθηση», θα λέγαμε ότι ανοίγει ένα πιο προσωπικό διάλογο με τα συναισθήματα μας. Τι σημαίνει για σένα «αυτοπεποίθηση» και πόσο εύκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να την έχει;
Πριν λίγο καιρό άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη δισκογραφική μου πορεία που ονομάζεται παράλληλη δισκογραφία. Ξεκινήσαμε με την ομάδα μου από την Panik Records να ετοιμάζουμε έναν live δίσκο, του οποίου ο τίτλος θα είναι «Συναισθήματα». Προάγγελος του δίσκου αυτού είναι και το πρώτο medley – συναίσθημα που κυκλοφόρησε, η αυτοπεποίθηση, με τρία τραγούδια σε πρώτη εκτέλεση του Νότη Σφακιανάκη τα οποία αγαπώ και με εκφράζουν πολύ. Η αυτοπεποίθηση για εμένα είναι στάση ζωής. Σημαίνει έχω πεισθεί για τον εαυτό μου, όχι πιστεύω πως είμαι καλύτερος από τους άλλους, αλλά ταυτόχρονα εμπιστεύομαι αυτό που είμαι, χωρίς να χρειάζομαι την επιβεβαίωση των άλλων. Δεν με ενοχλούν οι συγκρίσεις, ούτε οι κριτικές. Θεωρώ πως όλοι οι άνθρωποι έχουν μια όμορφη μοναδικότητα που τους κάνει ξεχωριστούς. Η σύγκριση και η κριτική είναι ένα μέσο να βάλεις σε καλούπι το οτιδήποτε. Είναι φυσιολογικό αλλά την τέχνη δεν είμαι σίγουρος πως μπορείς να βάλεις σε καλούπι.
Πότε κατάλαβες ότι η μουσική, το τραγούδι δεν θα ήταν απλώς η αγάπη του Γιάννη αλλά θα γινόταν και η δουλειά του;
Η μουσική και κυρίως το τραγούδι πάντοτε «τρύπωναν» στην ζωή μου με τρόπο πολύ φυσικό. Μου χτύπησε πολλές φορές το καμπανάκι η μουσική στην Γερμανία, όπου ζούσα, τότε στο Μόναχο, με πιθανή υποτροφία σε μουσική σχολή, αλλά και με εκπροσώπηση του δικού μου σχολείου σε διαγωνισμούς Πανγερμανικούς. Ωστόσο τότε σαν παιδί δεν είχα δώσει την αρμόζουσα σημασία στα σημάδια. Ωρίμασε μέσα μου μετά τα 18 όπου και είπα ότι αυτό θα κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Θυμάσαι την πρώτη φορά που τραγούδησες μπροστά σε κοινό και το πώς αισθάνθηκες;
Η πρώτη φορά που τραγούδησα ήταν πολλά χρόνια πριν και ήμουν μόλις τριών ετών! Δεν θυμάμαι πολλά, όπως είναι φυσικό, αυτό όμως που ξέρω να σου πω είναι πως το τραγούδι μπροστά σε κοινό μού ήταν κάτι τόσο φυσικό με αποτέλεσμα ποτέ μου να μην νιώθω άγχος από πολύ μικρή ηλικία.
Πώς βίωσες τα πρώτα σου, αναγνωριστικά βήματα στο χώρο; Υπήρξαν- και μπορεί να υπάρχουν και τώρα- συνθήκες οι οποίες μπορεί να σε αγχώνουν;
Η πρώτη μου επαφή με τον επαγγελματικό χώρο της μουσικής ήταν στο Μόναχο όπου και ήταν το καλύτερο έναυσμα για να πάρω «το βάπτισμα του πυρός». Ο Μάρκος Κώστας, που εκτιμώ αφάνταστα, ήταν τότε ο βασικός τραγουδιστής του μαγαζιού και ήταν εκείνος, ο οποίος με βοήθησε, με προστάτευσε και μου έδωσε όλες τις ευχές του για την ημέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα. Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν αγχώνεται ιδιαίτερα. Παρόλα αυτά αναγνωρίζω πως το άγχος γενικότερα υπάρχει στην ζωή. Ωστόσο έχω σαν στάση ζωής να προσπαθώ να μην αγχώνομαι για πραγματα που δεν περνάνε απο το χέρι μου.
Θα έλεγες πως υπάρχουν καλλιτέχνες που σε έχουν επηρεάσει μουσικά και ερμηνευτικά;
Καρμικά και λόγω ακουσμάτων οι περισσότεροι καλλιτέχνες που ακούω έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση του καλλιτέχνη που είμαι σήμερα και με έχουν επηρεάσει – ερμηνευτικά κυρίως. Θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω κάποιον.
Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος του Γιάννη σε ο,τι αφορά τη δουλειά του;
Θα μου επιτρέψεις να μην ανοίξω τα χαρτιά μου αναφορικά με στόχους και σχέδια που κάνω για το μακρινό μέλλον, διότι αφενός θα κινδυνέψω να γίνω γραφικός και αφετέρου γιατί επιλέγω πάντα να είμαι επιφυλακτικός στα λόγια μου. Βραχυπρόθεσμα μπορώ να σου πω ότι ο στόχος μου είναι να προσφέρω όμορφες στιγμες στους ανθρώπους που έρχονται να με ακούσουν λαιβ.Πάντως, ζω την στιγμή και κάνω μεγαλεπήβολα όνειρα για το μέλλον, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα γίνουν πραγματικότητα και θα έχω τον κόσμο συνοδοιπόρο μου σε αυτά.
Τι μουσική ακούς όταν δεν πρέπει να ακούσεις κάτι για δουλειά;
Ακούω κυρίως λαϊκά τραγούδια. Παλιό καλό λαϊκό τραγούδι. Δεν το βλέπω σαν δουλειά αυτό που κάνω. Σίγουρα ζω από αυτό και ίσως γι αυτό να φαίνεται σα δουλειά, αλλά για μένα δεν είναι. Είναι η ζωή μου όλη.
Είσαι άνθρωπος της παρέας, έχεις φίλους;
Είμαι άνθρωπος της παρέας και έχω στη ζωή μου ανθρώπους που θεωρώ φίλους μου, αλλά θεωρώ την ερώτηση «έχεις φίλους» τεράστια παγίδα…
Γιατί το λες αυτό;
Ξέρεις κάτι; Κατ’ εμέ οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ρευστές γιατί οιάνθρωποι έχουν την τάση να αλλάζουν άλλοτε προς το καλύτερο και άλλοτε προς το χειρότερο. Επομένως, δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά και να σου πω ότι αυτός που τώρα είναι φίλος μου, θα είναι για όλη μου τη ζωή. Το ξέρω ότι ίσως ακούγεται περίεργο, αλλά θέλω να πιστεύω πως είμαι απλά ρεαλιστής.
Τι δεν διαπραγματεύεσαι στις σχέσεις σου με τους ανθρώπους;
Δεν μου αρέσουν οι διπλωματίες ούτε οι άνθρωποι που σου λένε κάτι απλά για να το ακούσεις. Μου αρέσει η ευθύτητα, η αυθεντικότητα, η ειλικρίνεια και η αλήθεια.
Ποια είναι η πιο ωραία συμβουλή που σου έχουν δώσει μέχρι σήμερα;
«…να ζήσεις πριν φύγεις»
Τι θα ήθελες να μη χάσεις ποτέ, όσο κι αν αλλάξουν τα πράγματα γύρω σου;
Τους ανθρώπους μου και μόνο. Ολα τα άλλα πάνε κι έρχονται.
Τέλος, αν μπορούσες να κάνεις μια μικρή ευχή για όσα έρχονται, ποια θα ήταν;
Αν μπορούσα να κάνω μια ευχή να είστε σίγουροι θα ήταν υπερβολικότατη, γιατί ευχή και μικρή, τουλάχιστον για μένα, δεν ταιριάζουν στην ίδια πρόταση!
