Υπάρχει κάτι στον Σεπτέμβριο που κάνει πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται ότι πρέπει να κάνουν ένα μικρό «restart». Ίσως φταίει η επιστροφή από τις διακοπές, η αλλαγή του καιρού ή το γεγονός ότι η καθημερινότητα αποκτά ξανά πρόγραμμα. Μετά από ένα πιο χαλαρό καλοκαίρι, ξαφνικά θέλουμε να οργανώσουμε τα πάντα.
Να μπούμε σε πρόγραμμα, να αρχίσουμε γυμναστική, να τρώμε καλύτερα, να περιορίσουμε το κινητό, να κοιμόμαστε περισσότερο, να γίνουμε πιο παραγωγικοί και να βρούμε επιτέλους χρόνο για όσα συνεχώς αναβάλλουμε.
Και κάπως έτσι, μέσα σε λίγες ημέρες, η λίστα με τους νέους στόχους μεγαλώνει περισσότερο από όσο μπορεί να αντέξει η καθημερινότητά μας.
Τις πρώτες ημέρες όλα φαίνονται εύκολα. Υπάρχει διάθεση, ενέργεια και η αίσθηση ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Το πρόγραμμα οργανώνεται, οι αποφάσεις μοιάζουν ξεκάθαρες και ο ενθουσιασμός της αλλαγής κάνει ακόμη και τις πιο δύσκολες συνήθειες να φαίνονται απλές.
Το δύσκολο, όμως, δεν είναι να ξεκινήσεις.
Το δύσκολο είναι να συνεχίσεις όταν η καθημερινότητα επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς.
Όταν η λίστα των στόχων γίνεται μεγαλύτερη από τον χρόνο σου
Συχνά δεν αποτυγχάνουμε επειδή δεν θέλουμε αρκετά να αλλάξουμε. Αποτυγχάνουμε επειδή ζητάμε από τον εαυτό μας να αλλάξει πάρα πολλά, πολύ γρήγορα.
Φανταζόμαστε την ιδανική εκδοχή της καθημερινότητάς μας και προσπαθούμε να την εφαρμόσουμε από τη μία μέρα στην άλλη.
Ξαφνικά, θέλουμε να γυμναζόμαστε καθημερινά, να μαγειρεύουμε όλα τα γεύματά μας, να δουλεύουμε περισσότερο, να διαβάζουμε, να βγαίνουμε, να κοιμόμαστε νωρίς και να αφήνουμε το κινητό στην άκρη.
Όμως, η πραγματική ζωή δεν ακολουθεί πάντα το πρόγραμμα που έχουμε γράψει σε ένα χαρτί.
Μια δύσκολη ημέρα στη δουλειά, λίγες ώρες ύπνου, μια κοινωνική υποχρέωση ή απλώς η ανάγκη για ξεκούραση αρκούν για να αλλάξουν τα σχέδια. Και όταν το αυστηρό πρόγραμμα αρχίζει να μην τηρείται, είναι εύκολο να περάσουμε από το «τα καταφέρνω» στο «τα χάλασα όλα».
Αυτό είναι και το σημείο όπου πολλοί εγκαταλείπουν.
Δεν χρειάζεσαι περισσότερη πίεση, αλλά έναν στόχο που μπορείς να διατηρήσεις
Μια αλλαγή δεν κρίνεται από το πόσο εντυπωσιακά ξεκίνησε. Κρίνεται από το αν μπορεί να συνεχιστεί όταν χαθεί ο αρχικός ενθουσιασμός.
Αντί να προσπαθήσεις να αλλάξεις ολόκληρη τη ζωή σου ταυτόχρονα, μπορεί να είναι πιο χρήσιμο να ξεκινήσεις από κάτι μικρό. Μία συνήθεια, μία διαφορετική επιλογή ή ένας στόχος που δεν απαιτεί να ανατρέψεις όλο το πρόγραμμά σου.
Για κάποιον μπορεί να είναι μία προπόνηση την εβδομάδα. Για κάποιον άλλο, ένα πιο σταθερό ωράριο ύπνου ή λίγα λεπτά χωρίς κινητό πριν κοιμηθεί.
Το σημαντικό δεν είναι να φαίνεται μεγάλο.
Είναι να μπορεί να επαναληφθεί.
Γιατί μια μικρή αλλαγή που παραμένει για μήνες μπορεί τελικά να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ένα αυστηρό πρόγραμμα που διαρκεί μόνο δύο εβδομάδες.
Ο Σεπτέμβριος δεν είναι διακόπτης
Η αίσθηση ότι «τώρα ξεκινάμε από την αρχή» είναι όμορφη, αλλά μπορεί να γίνει και παγίδα.
Η αλλαγή του μήνα δεν αλλάζει αυτόματα τις συνθήκες της ζωής μας. Οι ίδιες υποχρεώσεις, οι ίδιες δυσκολίες και οι ίδιες συνήθειες συνεχίζουν να υπάρχουν. Επομένως, δεν χρειάζεται να περιμένουμε από τον Σεπτέμβριο να λειτουργήσει σαν ένας διακόπτης που θα μεταμορφώσει την καθημερινότητά μας.
Μπορεί απλώς να αποτελέσει μια καλή αφορμή για να σκεφτούμε τι πραγματικά θέλουμε να κρατήσουμε, τι θέλουμε να περιορίσουμε και τι αξίζει να αλλάξει.
Χωρίς υπερβολές και χωρίς την απαίτηση να γίνουν όλα αμέσως.
Η επιστροφή έχει μεγαλύτερη σημασία από την τελειότητα
Το ότι κάποια στιγμή θα ξεφύγεις από το πρόγραμμα δεν σημαίνει ότι πρέπει να το εγκαταλείψεις εντελώς.
Μπορεί να χάσεις μία προπόνηση. Να φας κάτι που δεν είχες υπολογίσει. Να περάσεις ένα βράδυ βλέποντας σειρές αντί να κάνεις όσα είχες προγραμματίσει. Αυτά δεν ακυρώνουν όσα έχουν προηγηθεί.
Η συνέπεια δεν σημαίνει να μην ξεφεύγεις ποτέ.
Σημαίνει να μπορείς να ξαναγυρίζεις.
Και αυτή ίσως είναι μια πολύ πιο ρεαλιστική προσέγγιση για κάθε νέα αρχή. Να αφήνεις χώρο για τις ημέρες που δεν θα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, χωρίς να θεωρείς ότι αυτό σημαίνει πως απέτυχες.
Ο Σεπτέμβριος μπορεί να γίνει η αφορμή για να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο. Δεν χρειάζεται όμως να γίνει η ημερομηνία μέχρι την οποία θα πρέπει να έχεις αλλάξει ολόκληρη τη ζωή σου.
Γιατί οι σημαντικές αλλαγές δεν συμβαίνουν επειδή το ημερολόγιο γράφει έναν καινούργιο μήνα.
Χτίζονται αργά, μέσα στην καθημερινότητα, με μικρά βήματα που μπορείς πραγματικά να συνεχίσεις.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική νέα αρχή: όχι να απαιτήσεις από τον εαυτό σου να γίνει μέσα σε μία νύχτα η «τέλεια» εκδοχή του, αλλά να του δώσεις τον χρόνο και τον χώρο να αλλάξει σταδιακά.
