Από τη δημιουργία του Vasilis Kentikelenis Rehab Concept μέχρι την προσωπική του ζωή, ο Βασίλης Κεντικελένης μιλά για τη φιλοσοφία του, την αποκατάσταση, την κίνηση και όλα όσα τον εμπνέουν καθημερινά.
Συνέντευξη στη Λιάνα Μπουκουβάλα
Βασίλη, πες μας λίγα λόγια για σένα. Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τον επαγγελματία;
Θα έλεγα ότι είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά την κίνηση, τη γνώση και την εξέλιξη. Μου αρέσει να μαθαίνω συνεχώς, να αμφισβητώ όσα θεωρούμε δεδομένα και να αναζητώ καλύτερους τρόπους για να βοηθήσω τους ανθρώπους. Παράλληλα, όμως, είμαι ένας άνθρωπος που εκτιμά τις απλές στιγμές της ζωής, την οικογένεια, τους φίλους και τον χρόνο με τους αγαπημένους του ανθρώπους.
Πώς γεννήθηκε το Vasilis Kentikelenis Rehab Concept;
Γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή επαφή μου με ανθρώπους που έβλεπα να «χάνονται» ανάμεσα στο σύστημα υγείας και στον χώρο της άσκησης.
Πολλοί ολοκλήρωναν τις θεραπείες τους, είχαν πάρει το «πράσινο φως» να κινηθούν ξανά, αλλά δεν ήξεραν πώς να επιστρέψουν με ασφάλεια στην καθημερινότητα, στη γυμναστική ή στον αθλητισμό. Από την άλλη πλευρά, πολλοί επαγγελματίες του fitness δεν είχαν πάντα τα κατάλληλα εργαλεία ή την εξειδίκευση για να διαχειριστούν ανθρώπους με πόνο, τραυματισμούς ή σύνθετα μυοσκελετικά προβλήματα.
Έτσι δημιουργήθηκε το Vasilis Kentikelenis Rehab Concept. Μια προσέγγιση που λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην αποκατάσταση και στην επιστροφή στην κίνηση.
Συχνά λες ότι δεν ανήκεις ούτε αποκλειστικά στο σύστημα υγείας ούτε αποκλειστικά στο fitness. Τι εννοείς;
Πιστεύω ότι υπάρχει ένας ενδιάμεσος χώρος που για πολλά χρόνια έμενε ακάλυπτος. Ένας άνθρωπος μπορεί να μην χρειάζεται πλέον θεραπεία, αλλά να μην είναι ακόμη έτοιμος να μπει σε ένα γενικό πρόγραμμα άσκησης.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται η δουλειά μου. Να βοηθήσω κάποιον να περάσει με ασφάλεια από τη φάση της αποκατάστασης στη φάση της λειτουργικότητας και τελικά στην επιστροφή σε μια φυσιολογική, ενεργή ζωή.
Δεν βλέπω τον εαυτό μου ως προπονητή με την παραδοσιακή έννοια. Βλέπω τον εαυτό μου ως έναν συνδετικό κρίκο που βοηθά τους ανθρώπους να ξαναβρούν την εμπιστοσύνη στο σώμα τους.
Τι κάνει τη μεθοδολογία σου διαφορετική;
Η εξατομίκευση.
Δεν πιστεύω στα έτοιμα προγράμματα και στις γενικές οδηγίες που εφαρμόζονται σε όλους. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό ιστορικό, διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικούς φόβους και διαφορετικούς στόχους.
Για μένα η διαδικασία ξεκινά από την αξιολόγηση και την κατανόηση του ανθρώπου που έχω απέναντί μου. Δεν με ενδιαφέρει μόνο πού πονάει. Με ενδιαφέρει πώς κινείται, πώς σκέφτεται, τι τον φοβίζει και πού θέλει να φτάσει.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που βλέπεις σήμερα γύρω από τον πόνο;
Ο φόβος της κίνησης.
Πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να αποφεύγουν δραστηριότητες επειδή κάποια στιγμή συνδέθηκαν με πόνο. Σταδιακά περιορίζουν τις κινήσεις τους, γίνονται λιγότερο δραστήριοι και τελικά η ζωή τους μικραίνει.
Η σύγχρονη επιστήμη δείχνει ότι ο πόνος είναι πολύ πιο σύνθετος από μια απλή βλάβη στους ιστούς. Γι’ αυτό και η αντιμετώπισή του χρειάζεται μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση.
Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μου είναι να βοηθήσω τον άνθρωπο να καταλάβει ότι η κίνηση μπορεί να γίνει ξανά σύμμαχός του.
Ποια στιγμή σε κάνει να νιώθεις ότι πέτυχες στη δουλειά σου;
Όταν βλέπω κάποιον να επιστρέφει σε κάτι που αγαπά.
Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που ξαναπαίζει με τα παιδιά του χωρίς φόβο. Κάποιος που επιστρέφει στο γυμναστήριο μετά από χρόνια αποχής. Κάποιος που μπορεί ξανά να περπατήσει, να ταξιδέψει ή να απολαύσει την καθημερινότητά του.
Η επιτυχία δεν είναι απλώς η μείωση του πόνου. Είναι η επιστροφή στη ζωή.
Πόσο σημαντική είναι η συνεχής εκπαίδευση για σένα;
Απολύτως απαραίτητη.
Η επιστήμη εξελίσσεται καθημερινά και θεωρώ υποχρέωσή μου να εξελίσσομαι μαζί της. Μελετώ διαρκώς νέα δεδομένα γύρω από τον πόνο, την αποκατάσταση και την άσκηση.
Δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά τους ανθρώπους αν σταματήσει να μαθαίνει.
Πώς είναι μια τυπική μέρα στη ζωή σου;
Η καθημερινότητά μου είναι γεμάτη επαφή με ανθρώπους, αξιολογήσεις, συνεδρίες, μελέτη και σχεδιασμό νέων προγραμμάτων.
Παράλληλα προσπαθώ να βρίσκω χρόνο για τη δική μου άσκηση, την ξεκούραση και τους ανθρώπους που αγαπώ. Πιστεύω ότι για να βοηθήσεις τους άλλους να βρουν ισορροπία, πρέπει πρώτα να προσπαθείς να τη βρεις ο ίδιος.
Αυτή την περίοδο διανύεις και μια ιδιαίτερα όμορφη προσωπική φάση…
Ναι, είναι αλήθεια. Τον Σεπτέμβριο πρόκειται να ανέβω τα σκαλιά της εκκλησίας με την αγαπημένη μου Χαρά και είναι μια περίοδος που με γεμίζει χαρά και συγκίνηση.
Είναι όμορφο να χτίζεις το μέλλον σου με τον άνθρωπό σου και να μοιράζεσαι στόχους, όνειρα και στιγμές. Παρά τις επαγγελματικές υποχρεώσεις, προσπαθώ να απολαμβάνω κάθε στιγμή αυτής της διαδρομής.
Υπάρχει και ένας τετράποδος φίλος στη ζωή σου, σωστά;
Φυσικά!
Το σκυλάκι μου η Μπέλλα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Όσοι έχουν κατοικίδιο γνωρίζουν πόσο μπορεί να αλλάξει τη διάθεση και την καθημερινότητά σου.
Μου θυμίζει καθημερινά τη σημασία των απλών πραγμάτων, της παρουσίας και της αυθεντικής χαράς.
Αν έπρεπε να περιγράψεις τη φιλοσοφία σου με μία μόνο πρόταση, ποια θα ήταν;
Ότι η κίνηση είναι δικαίωμα όλων.
Δεν έχει σημασία η ηλικία, το ιστορικό τραυματισμών ή οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάποιος. Πιστεύω βαθιά ότι με τη σωστή καθοδήγηση, την κατάλληλη στρατηγική και την απαραίτητη υπομονή, κάθε άνθρωπος μπορεί να βελτιώσει τη σχέση του με το σώμα του και να επιστρέψει σε μια πιο ενεργή και ποιοτική ζωή.
Και ποιο μήνυμα θα ήθελες να αφήσεις στους αναγνώστες του Sugar;
Να μην υποτιμούν ποτέ τη δύναμη της κίνησης.
Το σώμα μας έχει εκπληκτικές δυνατότητες προσαρμογής και εξέλιξης. Ακόμη και όταν υπάρχουν δυσκολίες, πόνος ή περιορισμοί, υπάρχει σχεδόν πάντα ένας δρόμος προς τα εμπρός.
Το σημαντικό είναι να μην σταματήσουμε να κινούμαστε, να μαθαίνουμε και να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας.
